Archiwum kategorii 'Historia'
Historia
26 listopada 2010
My ludzie, pojawiliśmy się zaledwie 200 milionów lat temu.Żyjemy tak krótko w porównaniu z ziemią, a mimo to zdołaliśmy mocno zakłócić tak istotną dla życia równowagę. Na początku ziemia była zaledwie zaczątkiem chaosu, ukształtowanym w skutek swojej gwiazdy, jaką jest słoncze. Była to chmura pozlepianych cząsteczek pyłu, podobną do wielu jej skupisk we wszechświecie i wtedy właśnie zdarzył się cud, jakim jest życie. Dzisiaj życie, a właściwie, nasze życie jest tylko ogniwem w łańcuchu niezliczonych, żywych istot, które następowały po sobie na ziemi przez prawie 4 miliardy lat. Po dziś dzień krajobraz naszej planety rzeźbią wulkany i to właśnie one dają nam wyobrażenie o tym, jaka była ziemia po narodzinach. Roztopiona skala, tryskająca z głębi, jednocześnie krzepnąca, pękająca, pokrywająca się pęcherzami i rozpościerająca się cienką skorupą, nim uśpi się na pewien czas. Dym, wijący się z wnętrzności ziemi świadczy o tym, jaka była pierwotna atmosfera ziemi – atmosfera pozbawiona tlenu, nasycona dwutlenkiem węgla i gęsta od pary wodnej. Dawna ziemia, to istny piec.Dzisiaj ziemia leży w idealnej odległości od słońca, ani nie za daleko, ani nie za blisko, dzięki czemu woda na niej zachowała się w formie płynnej. Para wodna skraplała się i spadała na ziemię w formie ulewnych dreszczów i tak pojawiły się rzeki. Rzeki kształtowały powierzchnię ziemi, drążąc swoje koryta i żłobiąc doliny; płynęły ku najniżej położonym miejscom na planecie, gdzie tworzyły oceany; wypłukiwały ze skal minerały, i tak, słodka woda oceanów stopniowo nasycała się solą. Woda, to życiodajny płyn; nawadniała te jałowe połacie, a wytyczone przez nią ścieżki są jak żyły ciała, gałęzie drzewa, naczynia, którymi płyną soki życiowe ziemi. Prawie cztery miliardy lat później na ziemi można nadal zobaczyć takie dzieła sztuki, które pozostawił po sobie pyl wulkaniczny, zmieszany z wodą z islandzkich lodowców. Jest to materia i woda, woda i materia; twarda i miękka, miękka i twarda, czyli kluczowy sojusz, wspólny dla wszystkich form życia na ziemi. Gdyby nie one, nie byłoby najmniejszych szans na jakiekolwiek, choćby najmniejsze życie na ziemi.
» Kategorie: Historia | » Tagi: miliony, narodziny, para, pęcherz, porównanie, równowaga, woda, ziemia
Cyfrowa mumia
24 listopada 2010
Związek Radziecki musiał zabalsamować człowieka, by utrzymać pewną ideologię. Był to Lenin, jeden z ojców komunizmu. Po śmierci Lenina urządzono okazały pogrzeb, ale ludziom była potrzebna jego mumia. Wezwano naukowców; zwłoki w naturalny sposób zakonserwowane przez rosyjską zimę zaczęły się rozkładać. Niczym tonący, chwytający się brzytwy, naukowcy wykorzystali substancje chemiczne, wcześniej stosowane jedynie do utrwalania preparatów anatomicznych. Wydawało się, że odnieśli sukces. Przez 3 stulecia mumia Lenina była wychwalana, jako triumf komunistycznej nauki, teraz znów zaczęły krążyć plotki. Doniesienia o grzybach, które pojawiły się na mumii świadczą, że rozpoczął się proces rozkładu. Rozlegają się glosy, by pogrzebać Lenina wraz z jego ideologią. Być może nasza jedyna nadzieja na nieśmiertelność leży w cyberprzestrzeni. Podróżujemy od stóp do glów przez ludzkie ciało, które nigdy nie ulegnie rozkładowi. Każdy organ został idealnie zachowany w pamięci komputera. Naukowcy wykorzystują taką wirtualną mumię do badań. Studenci medycyny mogą ćwiczyć na cyfrowej mumii, nie robiąc nikomu krzywdy. Cyfrową mumię wykorzystuje się w wielu przypadkach i jest ona niezmiernie pomocna, ale ziemia kryje jeszcze wiele tajemnic. W prześcieradłami tymi owijali zmarłych. Tkaninę produkowano z uprawianej w tych okolicach bawełny, mającej podobno cudowne właściwości konserwujące. Tkanina bawełniana, w którą owinięte były mumie jest szczegółowo badana przez naukowców. Część z nich specjalizuje się w znajomości tkanin starożytnych. Są oni przekonani, że lud Chi kama doskonale wiedział, dlaczego trzeba owijać ciało w tkaniny bawełniane. Prawdopodobnie zawsze wierzono w lecznicze właściwości. Prawie wszystkie mumie mają na twarzy bezpośrednio na oczach coś w rodzaju tamponu z bawełny. Najprawdopodobniej wiedzieli oni, że bawełna może zakonserwować zwłoki. A to, że zmarli są grzebani tak płytko też o czymś świadczy. Mogło to być podyktowane, na przykład tym, by w razie konieczności można było zasięgnąć u nich rady. Pozycja, w jakiej niektóre mumie spoczywają zdaje się potwierdzać tę teorię. Siedzą w pozycji wyprostowanej, jakby gotowe do przemówienia. Dla nas takie wierzenia zdają się być bardzo dziwne i niezrozumiale, ale dla starożytnych były jak najbardziej oczywiste.
» Kategorie: Historia, Ludzie | » Tagi: cyfrowa, Egipt, ideologia, komunizm, mumia, nauka, ojciec, przestrzeń, rozkład
Bal na zamku
21 listopada 2010
Bal jest to rodzaj spotkania. Bal urządza się na koniec szkoły lub, dlatego ponieważ firma dobrze się rozwija. Natomiast Goci organizują bal z zupełnie innych pobudek. Jak wcześniej wspomniałam jest to rodzaj subkultury wiec jest ich pełno na całym świecie tworzą małe grupki i dopiero na balu mogą się wszyscy spotkać i po rozmawiać jest to dla nich bardzo ważne? Jak przystało na bal liczy się tuaj piękna oprawa, czyli przede wszystkim to, aby było pięknie i mrocznie? Na bal taki każdy się odpowiednio ubiera, czyli kobiety zakładają czarne suknie a mężczyźni białe koszule wszystko wygląda tak jak za dawnych czasów tym bardziej ze rzec dziej się na zamku. Dodatkowa atrakcją balu jest makijaż, jaki się robi na twarzy zgromadzonych, czyli każdy wybiela twarz i kontrastowo mocno zaznacza się oczy i usta, ponieważ tak właśnie było w dawnych czasach poza tym jest to swego rodzaju nawiązanie do wampirów, czyli magicznych i mitycznych postaci, które właśnie tak się prezentowały. Co roku miliony gotów spotykają się na zamku w Bolkowie, aby wspólnie pobawić się na wielkim balu i cofnąć do danych czasów naturalnie jest to impreza zamknięta, na która nie wszyscy mogą wejść? Goci to rodzaj subkultury. Subkultura, czyli grupa ludzi, którzy mają odmienne wierzenia i przekonania. Gotów jest nie wielu i często są myleni z innymi subkulturami jest tak, ponieważ mają czarne stroje i słuchają ciężkiej muzyki, dlatego tez często myli się ich z metalowcami. Goci mają zupełnie inny pogląd na życie, czyli uważają ze noc jest lepsza do dani, ponieważ sprzyja ona przemyśleniom. Wierzą oni w życie poza grobowe i w to ze po śmierci coś na nas czekają. śmierć jest pojmowana bardzo pozytywnie jest tak, ponieważ dzięki niej trafiają do lepszego świata uwolnionego do zła i zakłamania. Goci są ludźmi spokojnymi, ale ze względu na stroje często mylnie postrzegani są jako sataniści tym czasem nie należą oni do zdanej sekty raczej tworzą odrębną grupę. Bawią się tylko w swoim towarzystwie i to jest dla nich ważne nie dopuszczają do siebie innych ludzi z, zewnątrz ponieważ boją się krytyki i barku zrozumienia. Goci są zafascynowani dawna kulturą gotycką stad ich nazwa oraz styl bycia, który jest bardzo wyrazy .
» Kategorie: Historia | » Tagi: bal, magiczne, mityczne, natura, postacie, rozwój, spotkanie, zamek
Historia wychowania jako dyscyplina naukowa
16 listopada 2010
Historia wychowania jest potrzebna, abyśmy nie popełniali po raz kolejny błędów, które były już w przeszłości. Dzięki temu przy pomocy techniki możemy robić to, co już się kiedyś udało. Historia wychowania uczy nas wartościowania. Aby w ogóle uczyć się pedagogiki musimy poznać przedmiot badań historii wychowania. Po pierwsze jest to na pewno historia kształtowania się zawodu nauczyciela, czyli inaczej mówiąc historia pedeutologii. Nauka o nauczycielu i o zawodzie nauczyciela. Należy też wymienić dziej teorii pedagogicznej oraz dzieje systemów oświatowych, i ich historia. Przedmiotem badań jest także historia kształtowania się ideałów wychowawczych. Poza tym historia instytucji wychowawczych, pozaszkolnych, oświatowych oraz szkolnych. W skład przedmiotu badań historii wychowani wychowania wchodzi również historia i dzieje czasopism pedagogicznych. Należy również wspomnieć o biografistyce historyczno- pedagogicznej. Obecnie na uniwersytetach naucza się również historii subdyscyplin pedagogicznych, są to mianowicie takie dyscypliny jak historia pedagogiki społeczne oraz opiekuńczej i specjalnej; poza tym pedeutologia, oraz pedologia to znaczy nauka od dziecku. Właśnie dzięki takiemu przedmiotowi badań historie wychowania możemy traktować jako naukę. Historia wychowania jest traktowana jako przedmiot kształcenia uniwersyteckiego w dziewiętnastym wieku oraz na początku wieku dwudziestego. Teraz również jest jednym z przedmiotów akademickich na pedagogice. W tym oto obszarze historia wychowania traktowana jest jako ważny przedmiot kształcenia pedagogicznego wszystkich, którzy mieli być nauczycielami. Historie wychowania poznajemy, dlatego, że musimy nauczyć się kultury pedagogicznej, to znaczy kultury w pedagogice. Oznacza to przekazanie dzięki poznawaniu przeszłości oświatowo- wychowawczej takiej wiedzy, która zabroniłaby dokonywać eksperymentów jednego człowieka nad drugim człowiekiem. Historia wychowania jest też ważna dla nauczycieli, ponieważ pokazuje, w jaki sposób poprzednie pokolenia zapewniały sobie kontynuacje samych siebie oraz tego, co stworzyły w życiu drugich. Pozwala na refleksje nad tym, co poprzednie pokolenia dały kolejnym. Uczymy się historii wychowania, ponieważ chcemy potrafić odróżnić dobro czynione w tym obszarze od zła pedagogicznego. Głównie od zła, które doprowadziło do tylu nieszczęść wobec dzieci. Nauczyciele studiują historię wychowania, ponieważ jest ona wstępnym zrozumieniem rzeczywistości oraz teraźniejszości.
» Kategorie: Historia | » Tagi: dyscyplina, Historia, nauka, pedagogia, pedeutologia, popełnienie, przeszłość, specjalny, uniwersytet, wspomnienie