Historia wychowania jako dyscyplina naukowa
16 listopada 2010
Historia wychowania jest potrzebna, abyśmy nie popełniali po raz kolejny błędów, które były już w przeszłości. Dzięki temu przy pomocy techniki możemy robić to, co już się kiedyś udało. Historia wychowania uczy nas wartościowania. Aby w ogóle uczyć się pedagogiki musimy poznać przedmiot badań historii wychowania. Po pierwsze jest to na pewno historia kształtowania się zawodu nauczyciela, czyli inaczej mówiąc historia pedeutologii. Nauka o nauczycielu i o zawodzie nauczyciela. Należy też wymienić dziej teorii pedagogicznej oraz dzieje systemów oświatowych, i ich historia. Przedmiotem badań jest także historia kształtowania się ideałów wychowawczych. Poza tym historia instytucji wychowawczych, pozaszkolnych, oświatowych oraz szkolnych. W skład przedmiotu badań historii wychowani wychowania wchodzi również historia i dzieje czasopism pedagogicznych. Należy również wspomnieć o biografistyce historyczno- pedagogicznej. Obecnie na uniwersytetach naucza się również historii subdyscyplin pedagogicznych, są to mianowicie takie dyscypliny jak historia pedagogiki społeczne oraz opiekuńczej i specjalnej; poza tym pedeutologia, oraz pedologia to znaczy nauka od dziecku. Właśnie dzięki takiemu przedmiotowi badań historie wychowania możemy traktować jako naukę. Historia wychowania jest traktowana jako przedmiot kształcenia uniwersyteckiego w dziewiętnastym wieku oraz na początku wieku dwudziestego. Teraz również jest jednym z przedmiotów akademickich na pedagogice. W tym oto obszarze historia wychowania traktowana jest jako ważny przedmiot kształcenia pedagogicznego wszystkich, którzy mieli być nauczycielami. Historie wychowania poznajemy, dlatego, że musimy nauczyć się kultury pedagogicznej, to znaczy kultury w pedagogice. Oznacza to przekazanie dzięki poznawaniu przeszłości oświatowo- wychowawczej takiej wiedzy, która zabroniłaby dokonywać eksperymentów jednego człowieka nad drugim człowiekiem. Historia wychowania jest też ważna dla nauczycieli, ponieważ pokazuje, w jaki sposób poprzednie pokolenia zapewniały sobie kontynuacje samych siebie oraz tego, co stworzyły w życiu drugich. Pozwala na refleksje nad tym, co poprzednie pokolenia dały kolejnym. Uczymy się historii wychowania, ponieważ chcemy potrafić odróżnić dobro czynione w tym obszarze od zła pedagogicznego. Głównie od zła, które doprowadziło do tylu nieszczęść wobec dzieci. Nauczyciele studiują historię wychowania, ponieważ jest ona wstępnym zrozumieniem rzeczywistości oraz teraźniejszości.
» Kategorie: Historia | » Tagi: dyscyplina, Historia, nauka, pedagogia, pedeutologia, popełnienie, przeszłość, specjalny, uniwersytet, wspomnienie
Stroje
13 listopada 2010
Strój jest to rodzaj ubioru. Dla każdego jest on ważny, ponieważ zakrywa intymne części naszego ciała. Dla nieskorych jest on ważny jeszcze, dlatego ponieważ mówi o nas, jakimi jesteśmy ludźmi, czyli łatwo po stroju jest wywnioskować, jakie mamy nawet przekonania. Nawet Goci do stroju przywiązują bardzo dużą wagę jest tak, ponieważ jest to element ich subkultury, który odróżnia ich od reszty społeczeństwa. Goci zapatrzeni są w dawna kulturę nic wiec dziwnego, że bardzo lubią długie ciemne suknie i do tego żaboty. Mężczyźni najczęściej noszą koszule przypominające te z dawnych epok a kobiety długie czarne suknie koloru czarnego lub czerwonego, ponieważ ten kolor kojarzy się z krwią. Strój jest tutaj bardzo ważny i bardzo dobiega od tego, jaki noszą młodzi, na co dzień, ponieważ strój wyraża to, jakimi są ludźmi i co lubią, czyli w tym wypadku kulturę gotycka. Do stroju można też zaliczyć maskę lub makijaż na twarzy, ponieważ jest on bardzo oryginalny i dopiero w całości tworzy piękny strój, który nie tylko szokuje, ale też i zachwyca . Styl gotycki to styl dawnych epok. Lata, które upłynęły nie wpłynęły na niego zbytnio i po dziś dzień możemy mieć z nią styczność w wielu kościołach i świątyniach były one budowane właśnie w tym stylu. Styl ten charakteryzuje przede wszystkim przepych, czyli wszystkie ściany były złocone i kolorowe. Malowidła było widać na każdym kroku. Poza tym, co zachwycało ludzi to ogromne kolumny i balustrady, które pięknie się komponowały z wnętrzem. Styl ten charakteryzuje też duża ilość wieży oraz strzeliste luki nad oknami najczęściej otwory okienne były nie zamykane. Zamki były właśnie w ten sposób budowane. Goci bardzo lubią ten styl, dlatego też na miejsce swych spotkać wybierają właśnie zamki. Styl gotycki to nie tylko bogata architektura, ale też i rozdaj ubioru i muzyki skład się na to wiele rzeczy, aby styl ten był zachwycający i ciekawy. Gotyk przewija się nawet w wielu książkach gdzie opisywane są stare zamczyska. Styl gotycki jest bardzo bogaty w liczne zdobienia, ale liczą się też tutaj stare podziemia i ogólny nastrój, jaki wtedy panował w tym czasie wierzono w magię i istnienie wampirów wiec był to czas bardzo magiczny . Subkultura jest to rodzaj grupy. Subkultur jest bardzo wiele, ponieważ młodzież lubi czuć się odrębną częścią i nie podporządkowywać się panującym prawom wtedy właśnie tworzą się subkultury, czyli grupy ludzi, którzy myślą podobnie. Najczęściej do subkultur nalezą ludzi młodzi, którzy jeszcze nie wiedzą, co chcą robić w swoim życiu i szukają sensu życia. Subkultury są zamkniętymi grupami, do których nie mają wstępu ludzie z zewnątrz. Subkultury dzielimy na te agresywne i te pokojowo nastawione. Te agresywne łatwo jest poznać po zachowaniu i po ubiorze, czyli na pierwszy rzut oka widzimy, z kim mamy do czynienia. Do rodzaju subkultury z całą pewnością możemy zaliczyć gotów, ponieważ tworzą oni odrębną grupkę ludzi, którzy jamą swoje prawa i wierzenia łączy ich ta sam muzyka i strój. Goci nie są agresywną grupą a mimo to tak są postrzegani, ponieważ ubierają się na czarno i przez to pojmowani są często jako sataniści a tym czasem jest zupełnie inaczej i watro się temu przyjrzeć bliżej, ponieważ to ciekawi ludzi .
» Kategorie: Kultura | » Tagi: gotyk, krew, Kultura, Ludzie, piękno, przypomnienie, strój, ważność
B.B. King
7 listopada 2010
B.B. King – król bluesa i nobliwy nestor scenyB.B. King urodzony 16 września 1925 w Itta Bena, Missisipi w USA, to gitarzysta, który uchodzi a nestora sceny bluesowej na świecie oraz za nieformalnego króla bluesa, obok Alberta Kinga i Freddiego Kinga. Według magazynu Rolling Stone jest to 3 z gitarzystów wszechczasów. Jego kariera trwa nieprzerwanie od 1956 roku. Wówczas król bluesa wydał pierwsza płytę. Od tamtego czasu ukazało się ich ponad 100. Ostatnia w roku 2008. Jego muzyka zaliczana jest to stylów Memphis Blues, Modern Electric Blues i Soul Blues. Gra B.B. Kinga charakteryzuję się oszczędnością, lecz jednocześnie głęboką emocjonalnością. Ogromna liczba muzyków przyznaje się do inspiracji tym artystą. I to zarówno bluesowych, jak i rockowych. B.B. King z racji, iż współpraca z nim traktowana jest, jako wielki zaszczyt i nobilitacja, stał się także niezwykle cenionym gitarzystą sesyjnym. Od 1980 roku jest członkiem Blues Hall of Fame a od 1987 także Rock and Roll Hall of Fame. Kaczy chód to jego wynalazekCharles Edward Anderson Berry jest uważany za najwybitniejszego prekursora rock and rolla. Urodził się 18 października 1926 w St. Louis w USA. Zanim został odkryty, był mało znanym muzykiem występującym w swojej rodzinnej miejscowości. Jego brzmienie i styl gry na całe lata zdefiniowało brzmienie rock and rolla. To za jego sprawą cechą charakterystyczną tego gatunku stała się agresywna i dominująca rola gitary oraz skandaliczne, jak na owe czasy, zachowanie na scenie. Stworzył tzw. duck-walk, czyli kaczy chód z gitarą. Jego styl wzbudzał w słuchaczach zdumienie. To również on wprowadził częsty do dziś zwyczaj rozpoczynania utworów od krótkiego intra, czyli krótkiego riffu na gitarze. Zarówno The Beatles, jak i The Rolling Stones czerpali pełnymi garściami ze scenicznego zachowania się Berrego, jak i jego brzmienia. Także Hendrix inspirował się Berrym wykonując nawet jeden z jego utworów. Największe przebije Chucka Berrego, to zarazem najlepiej znane standardy rockowe. Takie utwory jak “Roll Over Beethoven”, “Thirty Days”, “Too Much Monkey Business”, “Brown Eyed Handsome Man”, “You Can’t Catch Me”, “School Day”, “Carol”, “Back in the U.S.A.”, “Little Queenie”, “Memphis Tennessee”, “Johnny B. Goode”, “Rock and Roll Music” są do dziś często puszczane w radiach i grane przez innych muzyków, czy wykorzystywane w filmach.
» Kategorie: Ludzie | » Tagi: artysta, blues, chód, formalny, kaczka, król, muzyka, przerwa, zaliczenie
Męka
4 listopada 2010
Przedstawiona jest historia trzech sióstr zakonnych. Kiedy autor wraz z innymi pięcioma więźniami ogłosił głodówkę, został odesłany do izolatora. Tam dowiedział się, że siostry przebywają w jednej z cel. Zdumiewające jest to, jak długo przeżyły bez pożywienia, przy życiu trzymała ich modlitwa. One również trafiły do izolatora, gdyż odmówiły pójścia do pracy, ze względu na to, że nie chcą pracować dla szatana. Ostatecznie zostały rozstrzelane. Traktowanie ludzi duchownych przez Rosjan pokazuje, że nie mieli oni szacunku dla kultury i religii. Trupiarnia to miejsce, gdzie trafiali ludzie niezdolni do pracy i nieuleczalnie chorzy. Bezczynność sprawiała, że bardziej odczuwali głód. Przebywanie w trupiarni, było czekaniem na zbliżającą się śmierć. Wspólne położenie więźniów w trupiarni solidaryzowało ich, stawali się wobec siebie bardziej życzliwi. Grali razem w warcaby, rozmawiali. Szczególnie pamiętne było Boże Narodzenie, które jednoczyło więźniów. Była to piękna chwila, bo Rosjanie wykreślili z kalendarza inne święta religijne, najważniejszą rolę odgrywały te ku czci Stalina. Choroby, jakie panowały w obozie to kurza ślepota wywołana złym wyżywieniem, trudnymi warunkami mieszkaniowymi i bardzo ciężką pracą. Druga choroba to cynga – objawiała się wypadaniem zębów, gniciem dziąseł i ropnymi znamionami na nogach. Na tą chorobę cierpiał Grudziński, w trudnych chwilach wspierał go Machapetian, jak się później okazało, fałszywy przyjaciel. Stary szewc powiadomił Grudzińskiego, że pewien mężczyzna poszedł na niego donieść władzy, że Grudziński chce zwycięstwa Rosji – jak się okazało tym donosicielem był Machapetian, który został rozstrzelany, bo ktoś na niego doniósł. Przykład ten pokazuje, że nie istnieje przyjaźń w obozie, a donosicielstwo było czymś naturalnym. Nikt nie wahał się w wydaniu kogoś innego. Dla ludzi liczyło się tylko ich życie. Obóz był nieodzowną walką, którą potęgował głód, brak artykułów higienicznych, brak miejsc do godnego spania oraz wielogodzinna, ciężka i żmudna praca. Dla jednostki nie liczyło się dobro ogółu, a dla ogółu szczęście jednostki było czymś niepojętym.
» Kategorie: Kultura | » Tagi: choroba, duch, męka, Rosjanie, trupiarnia, uleczalna, wywołanie