Powstanie toruńskiej katedry pedagogiki
4 listopada 2010
W 1945 roku profesor Kazimierz Sośnicki, wraz z innymi pracownikami naukowymi uniwersytetu Jana Kazimierza, uciekł z Lwowa do Torunia i stworzył wydział humanistyczny, którego został prodziekanem. W latach 1945-1960 Kazimierz Sośnicki kierował katedrą toruńskiej pedagogiki. Tworzył tez wtedy aktywnie to środowisko. Wychował również swoich następców, którzy mieli go godnie zastąpić. W omawianych latach jego dziaąłlność była niestety warunkowana odgórnie. Doprowadzono również do likwidacji katedry pedagogiki gdyż była ona niewygodna politycznie. Sośnicki w Toruniu prowadził wykłady otwarte oraz seminaria magisterskie i doktoranckie. Pod jego kierunkiem stopień doktora uzyskali na przykład Stefan Wołoszyn oraz Ludwik Badura. To właśnie oni kierowali katedrą pedagogiki po odejściu Sośnickiego na emeryturę. Smutne było odejście Sośnickiego z Torunia. Był aktywny, ale władze uczelni nakazały mu nawet opuścić pokój, który zajmował. Z pomocą przyszedł mu jego uczeń Bandura. Przyjął on swego mistrza, jako profesora emeryta, i podarował mu mieszkanie w Gdańsku, przy ulicy toruńskiej. W okresie gdańskim profesor był nadal aktywny, promował doktorów, magistrów. Jego wybitne wykłady były bardzo popularne wśród młodzieży. Podręcznik Stanisława kota miał dwa wydania w dwudziestoleciu międzywojennym. Pierwsze wydanie było dla studentów studiów akademickich, z kolei drugie dla nauczycieli seminariów nauczycielskich. Stanisław kot wydał również źródła do historii wychowania, a to oznacza, że przygotował cały zestaw do studiowania tego przedmiotu. Wydał opracowania i dodatkowo wybór źródeł. Podręcznik ten prezentował bardzo wysoki poziom naukowy. Było to wielkie wydarzenie w dziejach polskiej pedagogiki. Historia wychowania, czyli podręcznik do historii wychowania Stanisława Kota. Po drugiej wojnie światowej próbowano ten podręcznik wznowić, nie udało się jednak. Dopiero w latach dziewięćdziesiątych podręcznik doczekał się wznowienia. Po drugiej wojnie można zaobserwować zjawisko specjalizacji w zakresie podręczników do pedagogiki. Przygotowano wiele podręczniki do dziejów wychowania, na przykład dotyczących określonej subdyscypliny pedagogicznej. Na przykład podręcznik do dziejów wychowania wojskowego czy przedszkolnego. Specjalizacja dotyczyła powszechnej historii wychowania jak również polskiej historii wychowania. Podręczniki te miały dwie formy; pierwsza to podręczniki, druga to skrypty. Skrypty to wybór materiałów do historii wychowania dla studentów studiów dziennych i zaocznych. Polską historię wychowania tworzyły trzy osoby o bogatej biografii w zakresie zarówno organizacyjnym,, kierunków twórczości oraz tworzenia szkół naukowych: Helena Radlińska, Stanisław Kot oraz Stanisław Łempicki. Helena Radlińska główne zasługi miała w tworzeniu pedagogiki społecznej. W zakresie historii wychowania stworzyła teoretyczne jak również organizacyjne podstawy do badań w zakresie historii społeczno- oświatowej. Głównymi ośrodkami badań historycznych oraz oświatowych były Kraków jak również lwów. Były to szkoły czysto naukowe. W ośrodku krakowskim tworzył Stanisław kot. Powstał tam pierwszy profesjonalny podręcznik do historii wychowania. Jego podręcznik stał się klasycznym wzorcem dla późniejszych autorów. We Lwowie powstała pierwsze profesjonalne czasopismo historyczno- oświatowe, do którego będą sięgali twórcy czasopism po drugiej wojnie światowej. To czasopismo to Minerwa polska. We Lwowie powstała też pierwsza na ziemiach polskich katedra historii oświaty oraz szkolnictwa, która będzie czuwała nad dydaktyką uniwersytecką jak i prowadzeniem badań naukowych. We Lwowie powstała szkoła badaczy historii wychowania o profilu badań łączącym historię oświaty, jak również historię pedagogiczną oraz historię kultury i literatury. W 1920 roku, w Krakowie powstałą katedra historii kultury, którą objął Stanisław Kot.
» Kategorie: Historia | » Tagi: góra, katedra, kierunek, otwarte, pedagogika, powstanie, Toruń, warunek, wychowanie
Eric Clapton
2 listopada 2010
Eric Clapton – ujarzmił zarówno gitarę, jak i nałogiEric Clapton urodził się 30 marca 1945 roku w Ripley w Anglii. Był członkiem wielu zespołów rockowych i bluesowych. Ponadto kompozytor i wokalista. Jest jednym z największych symboli rocka i gitary. Magazyn Rolling Stone umieścił go w 2003 roku na 4 miejscu listy 100 najważniejszych gitarzystów. Clapton od najmłodszych lat miał kontakt z bluesem i gitarą. Pierwszą dostał w wieku 13 lat, a mając 17 został członkiem pierwszego zespołu The Roosters. Potem występował z zespołem The Yardbirds, gdzie szybko wypracował własny styl i stał się najpopularniejszym gitarzystą w Anglii. Wymienienie tutaj wszystkich grup, w jakich miał udział byłoby niemożliwością z racji ograniczonego miejsca. Jego życie naznaczone było sukcesem zawodowym z jednej strony, a problemami z narkotykami i alkoholem z drugiej. Podczas jednego z solowych koncertów w 1971 roku, Clapton stracił przytomność, jednak ocucono go i grał dalej. Potem nie koncertował aż do 1973 roku, kiedy to zorganizowano Claptonowi powrót na scenę w Londynie w Rainbow Theatre. Muzyk uwolnił się wreszcie od nałogu heroinowego, ale dla odmiany zaczął dużo pić, co doprowadziło go ostatecznie do hospitalizacji i leczenia. Obecnie wydaje się, że Clapton uporał się z nałogami i kontynuuje karierę solową będąc jednocześnie żywą legendą muzyki i gitary. Hendrix – Bóg gitary elektrycznejJames Marshall Hendrix, bo tak brzmiało pełne imię i nazwisko Jima Hendrixa, urodził się 27 listopada 1942 w Seattle w USA, a zmarł 18 września 1970 w Londynie w Anglii. Pomimo, iż od jego tragicznej śmierci minęło już 39 lat – ciągle uważany jest za najwybitniejszego gitarzystę w historii tego instrumentu. Co ciekawe sukces osiągnął najpierw w europie, a dopiero później dzięki festiwalowi w Monterey w 1967 roku w USA. Następnie był główną gwiazdą festiwalu w Woodstock (1969), a potem na wyspie Wight (1970). Niestety, krótko później ten wspaniały muzyk zmarł – oficjalnie od przedawkowania barbituranów, co spowodowało zachłyśnięcie się własnymi wymiocinami. Miał 28 lat.Oficjalnie Hendrix wydał zaledwie trzy płyty studyjne (Are You Experienced?, Axis: Bold as Love, Electric Ladyland) oraz koncertową (Band of Gypsys). Jednak rejestrował też płyty demo, które powstawały np. w hotelu lub podczas nieoficjalnych jamów. W efekcie po śmierci ukazało się około 300 wydawnictw z jego muzyką.Hendrix wypracował szereg unikatowych technik gitarowych, dziś powszechnie używanych. Jednak eksperymentowanie z efektami gitarowymi czyni go jednym z największych innowatorów gitary elektrycznej w historii. Na całym świecie powstaje mnóstwo pomników poświęconych genialnemu gitarzyście, a jego sława nie przemija.
» Kategorie: Ludzie | » Tagi: Clapton, Eric, kontakt, magazyn, miejsce, młody, naznaczenie, ograniczenie, szybkość, udział, życie
Jimmy Page i Kurt Cobain
29 października 2010
Page – zamiast malarstwa wybrał gitaręJames Patrick Page urodził się w 1944 roku w Heston w Wielkiej Brytanii. W plebiscycie magazynu Rolling Stone zajmuje 9 miejsce wśród 100 najważniejszych gitarzystów. Był także współtwórcą legendarnej grupy Led Zeppelin. Pierwszy kontakt z gitarą miał w wieku 15 lat. Gry na gitarze uczył się wraz z przyjacielem Jeffem Beckiem. Uczył się także malarstwa w szkole plastycznej, lecz w 1963 roku zrezygnował na rzecz muzyki. Stał się wówczas popularnym w Londynie muzykiem sesyjnym. 2 lata później odrzucił ofertę zespołu The Yardbirds, gdzie został polecony przez Erica Claptona na jego miejsce jako gitarzysty. Sam polecił swego przyjaciela Jeffa Becka. Ostatecznie dołączył do The Yardbirds rok później na stanowisko gitarzysty basowego. Po rozpadzie grupy w roku 1968 wraz z Johnem Paulem Jonesem, Robertem Plantem i Johnem Bonhamem stworzył zespół The New Yardbirds, który ostatecznie przyjął nazwę Led Zeppelin. Po rozwiązaniu w 1980 roku Led Zeppelin z powodu śmierci perkusisty Johna Bonhama, Page skierowal się w stronę kariery solowej, która trwa do dziś. Kolejna ofiara narkotyków w muzycznym panteonieKurt Donald Cobain urodził się 20 lutego 1967 w Aberdeen w stanie Waszyngton w USA. Znany jako wokalista, gitarzysta, autor tekstów i kompozytor kultowego zespołu grunge’owego Nirvana. Magazyn Rolling Stone umieścił go na 12 pozycji swej listy gitarzystów wszechczasów. Jednak w 2007 roku umieścił go również na 2 miejscu swojej listy najbardziej niedocenianych gitarzystów. Kurt nie miał szczęśliwego dzieciństwa. Po rozwodzie rodziców najpierw mieszkał z matką, a potem 2 lata w przyczepie kempingowej z ojcem. Kiedy ten powtórnie się ożenił – wyrzucił 11-letniego Kurta z przyczepy. Młody Kurt tułał się po krewnych, niejednokrotnie nocując pod mostem, aż wreszcie znów zamieszkał z matką. Po ukończeniu szkoły średniej Cobain poświęcił się muzyce nie kontynuując kształcenia. Doprowadziło to do kłótni z matką i Kurt znów musiał opuścić miejsce zamieszkania. Pracował wówczas jako sprzątacz, wychowawca dzieci na koloniach, czy lokaj w hotelu. Niebawem Cobain poznał Krista Novoselica, z którym założył Nirvanę. Nagrali album Bleach, ale sławę miała im przynieść dopiero wydana 2 lata później płyta Nevermind (1991). Dalsze życie Cobaina, to rosnąca sława Nirvany i pogłębiające się uzależnienie od heroiny. W 1994 roku u szczytu sławy Cobain nie radził już sobie z heroiną. Po kilkudniowym pobycie w klinice odwykowej, z której uciekł, tułał się po najbiedniejszych dzielnicach Seattle. Kurt Cobain popełnił samobójstwo we własnym domu strzelając sobie w głowę ze strzelby. W jego krwi była trzykrotna śmiertelna dawka heroiny. Podpisał pakt z diabłem – oddał duszę w zamian za talentRobert Leroy Johnson urodził się 8 maja 1911 w Hazlehurst w USA. Większość życia spędził na piciu i wędrówkach po stanach Zjednoczonych żyjąc w nędzy. Zmarł w roku 1938. Prawdopodobnie został otruty. I choć skomponował zaledwie 29 utworów, to magazyn Rolling Stone uznał go za 5 z kolei gitarzystę wszechczasów. Miejsce jego pochówku nie jest znane, a w Stanach są aż 3 jego nagrobki. Gitarzysta ten jest otoczony aurą tajemniczości, bowiem plotka głosi, że talent zawdzięczał paktowi z diabłem. Teksty jego piosenek mówią o alkoholu, kobietach, szatanie i śmierci. Swoje 29 utworów Johnson nagrał podczas dwóch teksańskich sesji w studiu American Record w roku 1936 i 1937. Grał na gitarze akustycznej technikami: flażolet i bottleneck. Wypracował niepowtarzalny i charakterystyczny styl. Jego utwory wykonywały takie sławy, jak Eric Clapton, Led Zeppelin, The Rolling Stones, Bob Dylan, Red Hot Chili Peppers, The White Stripes. Także słynny Jimi Hendrix przyznawał się do fascynacji Robertem Johnsonem.
» Kategorie: Ludzie | » Tagi: Beck, gitara, Jeff, John, muzyka, oferta, rezygnacja, rok, rzecz, urodzenie, zespół
Trzy siostry
23 października 2010
Kukurydza stanowiła podstawę wyżywienia w leśnej strefie wschodniej. Mogła zaspokoić 75% potrzeb żywnościowych człowieka, dostarczała sporo skrobi będącej źródłem energii. Uprawiano bardzo wiele odmian kukurydzy, a żadna z nich nie wymagała wiele pracy i starań. Po zasianiu ziaren, aż do zbiorów, nie wykonywano żadnych innych zabiegów poza odstraszaniem ptactwa. Na tym samych polach sadzono fasolę, która wspinała się po łodygach kukurydzy i dynie, które utrzymywały wilgoć gleby. Indianie wierzyli, że rośliny te miały duszę i nazwano je trzema siostrami. Kukurydza, fasola i dynia stanowiły zapasy pożywienia. Kobiety łuskały ziarna za pomocą jeleniej żuchwy, po czym gotowały je ługu dla zmiękczenia łusek. Mielono je na mąkę poprzez tłuczenie w stepie. Co rok przygotowano pole pod kolejną uprawę. Mężczyźni oczyszczali, a kobiety spulchniały glebę. Indianie używali motyk z ostrzami z rybich łbów. Na wielkich równinach, gdzie zamieszkiwali Indianie wojny były częścią życia. Rzadko jednak angażowały plemiona w wielkie bitwy. Najczęściej małe grupy wojowników podejmowały wyprawy ” by kraść” konie lub pomścić poległego członka plemienia. Jednakże głównym czynnikiem wojen była chęć zdobycia sławy. Brawura i odwaga były wysoko cenione, a zasługi zdobywano według oceny systemu “coups”. Chodziło tu o zdjęcie skalpu lub dotknięcie wroga w bitwie. Wojna była sprawą groźną i krwawą, oraz przysparzała plemionom wiele strat. Wojny plemienne były bardziej sprawdzianami odwagi osobistej i siły ducha, niż walkami o terytoria, czy bogactwo. Grupa wojowników uzbrojona była w Tuki i strzały, tarcze, oszczepy i noże do skalpowania. Do największych przedmiotów u ludów indiańskich należały fajki pokoju. Gwarantowały one innemu plemieniu pokój. Otrzymującemu fajkę pokoju obiecywano długie życie, dostatek i powodzenie. Ludy zachodnich Wielkich Jezior, czyli terenów na zachód od Michigan, korzystały z dostępu zarówno do lasów jak i prerii. Latem kobiety uprawiały kukurydzę i dynię, a mężczyźni polowali na ogromne bizony, które były w stanie zapewnić im dostatek mięsa na kilka dni. Zbierali także wielkie ilości ryżu dzikiego. W zimie plemiona te stawały się półosiadłymi łowcami, używającymi przenośnych szałasów i mat z korzeni, gdy podążali za zwierzyna. Zapoczątkowano również handel, który polegał na wymianie produktów. Często też prowadzono plemienne wojny. Od początków XVII wieku potężną siłą stało się stowarzyszenie szamanów. Stosowali oni figurki ludzi jako leki, lub na wpływanie na zachowanie innych. Używali “lalek miłości” dla zapewnienia małżonkom wzajemnej wierności, wiążąc je twarzą w twarz. Specjalną moc przypisywano tytoniowi, który był używany przy ofiarach lub dla ubłagania duchów. Szamani wierzyli, że palenie potęguje ich mądrość.
» Kategorie: Historia | » Tagi: dynia, gleba, kobieta, kukurydza, oczyszczanie, odmiana, ostrze, siostra, spulchnienie, użycie