Homo sapiens

18 października 2010

13Warstwy białego wapienia to pozostałości po miliardach szkieletów.To właśnie dzięki nim z atmosfery zniknął węgiel i mogły rozwinąć się inne formy życia. Właśnie życie zmieniło atmosferę: rośliny karmiły się energią słoneczną, dzięki której mogły rozbić cząsteczkę wody i pobrać z niej tlen; i tak tlen wypełnił powietrze. Ziemski cykl wodny to proces bezustannej odnowy: wodospady, para wodna, chmury, deszcz, Śródka, rzeki, morza, oceany i wreszcie lodowce. Cykl ten nie ma końca. Na ziemi jest zawsze taka sama ilość wody i tę samą wodę piły wszystkie następujące po sobie gatunki. Zdumiewająca cząsteczka wody, jedna z bardziej niestabilnych: jako woda przybiera formę płynną, jako para – gazową i stalą, jako lód. Na zamarzniętych zimą taflach syberyjskich jezior widać ślady sil, którymi posiłkuje się zamarzająca woda. Lżejszy od wody lód nie tonie, tworząc powlokę, chroniącą przed zimnem, pod którą może toczyć się życie. Motorem napędowym życia jest sprzężenie: wszystko jest ze sobą sprzężone i nie ma bytów samowystarczalnych. Woda i powietrze są ze sobą nierozerwalnie związane po to, byśmy mogli żyć na ziemi. Ludzie mają zaledwie 200 tyś. lat, a zmienili oblicze świata.Choć człowiek jest tak slaby, zagarnął wszystkie środowiska i zawojował cale połacie ziemi, jak żaden inny gatunek przedtem. Po 180 tyś. lat koczownictwa, dzięki złagodzeniu klimatu ludzie rozumni w końcu osiedlili się. Nie musieli już polować, żeby przeżyć; wybrali życie na obszarach mokrych, obfitych w ryby, zwierzynę i dziką roślinność; takich, na których łączą się ziemia, woda i życie. Ludzka pomysłowość podpowiedziała, jak zbudować lodzie, wynalazek, który otworzy horyzonty i uczynił z ludzi żeglarzy. Ludzka pomysłowość nie skończyła się wyłącznie na tym. Z biegiem lat człowiek miał coraz to śmielsze pomysły, mające na celu wyłącznie osiągniecie jego egoistycznych celów. Nie czul się zintegrowany z całością życia, jedynie jak ktoś lepszy, wyższy i mądrzejszy. Rozumu, jaki człowiek otrzymał od natury, nikt nie może zaprzeczyć, jednakże jego wykorzystanie nie zawsze idzie w odpowiednim kierunku. Z uwagi na osiągnięcia techniczne człowiekowi zaczęło się wydawać, iż jest niepokonany, ale to nie jest prawda. Homo sapiens sam dąży do swojej zagłady.

» Kategorie: Historia, Ludzie | » Tagi: cykl, cząsteczka, energia, gatunek, gaz, lodówka, para, stal, słoneczna, woda

  • Kategorie

  • Starożytność

    Starożytność to epoka konfliktu między ludnością osiadłą, półkoczowniczą. Między ludnością prowadzącą gospodarkę produkcyjną, a prowadzącą gospodarkę przyswajalną. Pojawia się ceramika i naczynia o różnych wzorach - IV w. p.n.e. wówczas, rozpowszechnia się od Azji Środkowej po Dunaj. Dokonuje się też podział pracy, jedna grupa ludzi zajmuje się tworzeniem ceramiki, druga grupa to rzemieślnicy, oraz rolnicy. W środku osady pojawiła się świątynia. W połowie VI tys. pojawiła się ceramika polichromowana, wówczas ludzie zaczęli zażyźniać tereny półksiężyca. Obszary Delty Eufratu i Delty Tygrysu zostały zasiedlone w VI tys. przed Chrystusem, dominowała szczególnie ludność półkoczownicza i rozmaita. Sumerowie wynaleźli pismo, zaczęli napływać w IV tys. Osiedlili się obok ludności osiadłej. Wówczas istniało nazewnictwo sumeryjskie. Pod koniec IV tys. pojawiają się pierwsze piktogramy. Na terenie południowej Mezopotamii mówiono po sumeryjsku. Lud ten przybył ze wschodu, przepływając całe Morze. Akadowie to ludność semicka. Tworzyli słowniki, w ten sposób chcieli się poznać. Religia starożytnego Egiptu cechowała się przeogromną złożonością wierzeń, oraz wielością bóstw. Amon to bóg wiatru, określany, jako "dusza szu" Występował pod postacią ludzką, natomiast jego głowę zdobiono coś w rodzaju okrągłej czapki z dwoma piórami. Anubis, czczony, jako bóg zmarłych, był też patronem mumifikacji. Reklama: nauka języka niemieckiego Literatura ornitologiczna w językach obcych - anglojęzyczne książki o ptakach dla pasjonatów. BLC4u forum szkolenia nlp Księgarnia medyczna

  • Zaś Apisa czczono pod postacią byka. Atum, w Heliopolis gloryfikowany był, jako bóg - słońce. Przedstawiano go, jako króla noszącego na głowie koronę Górnego jak i Dolnego Egiptu. Chonsu z kolei to bóg księżyca, który towarzyszył na jego głowie. Egipcjanie wierzyli, że Ozyrys jest zmarłym władcą panującym w Krainie Zachodniej. Re to bóg słońca, był również uważany za pana ładu we wszechświecie. Lokalnym bogiem był Seth, jego kult znany był bowiem w całym Egipcie, przedstawiano go pod postacią zwierzęcia. Patronem pisarzy i wszelkich nauk był nie kto inny jak Thot, stąd przyjęto też, że jest bogiem mądrości. Do bogiń natomiast zaliczyć należy: Izydę - która była boginią o nie do końca ustalonym pochodzeniu, Nut zaliczana do bogini nieba, oraz Hathor, czyli Boginia miłości, tańca, radości, oraz patronka obcych ziem. W panteonie egipskim istnieli także półbogowie, którzy szczególnie związani byli z codziennymi zajęciami. W III w. p.n.e na terenie płd. Mezopotamii mamy do czynienia z jednowładztwem, bowiem pojawia się monarchia. Z biegiem czasu władza stawała się dziedziczna, własność państwa to własność świątyni. Istniała też własność prywatna gruntowa, istniał handel społeczności. W XXVIII w. przed Chrystusem pojawia się kupiec, początkowo urzędnik. W III tys. przed Chrystusem chłop szybko mógł popaść w biedę zapożyczając się u bogatszych, sprzedając dzieci, oddając chorych do świątyni domu. Ta wówczas zyskiwała tanią siłę roboczą, ale istniała możliwość wykupienia. Funkcjonował też status jeńca wojennego, natomiast na południu w Delcie Eufratu i Tygrysu istniały znakomite warunki. Sumerowie, którzy tam napłynęli, znali sztukę irygacji. Dużo ziemi stało pod wodą, dzięki czemu możliwa była uprawa. W części południowej uprawiano palmy daktylowe, jabłonie, granaty, grusze, figi, drzewa migdałowe, groch, bób, sezam, czosnek, cebulę, różnego rodzaju sałaty, len, kończynę, czy też lucernę.