B.B. King

7 listopada 2010

7B.B. King – król bluesa i nobliwy nestor scenyB.B. King urodzony 16 września 1925 w Itta Bena, Missisipi w USA, to gitarzysta, który uchodzi a nestora sceny bluesowej na świecie oraz za nieformalnego króla bluesa, obok Alberta Kinga i Freddiego Kinga. Według magazynu Rolling Stone jest to 3 z gitarzystów wszechczasów. Jego kariera trwa nieprzerwanie od 1956 roku. Wówczas król bluesa wydał pierwsza płytę. Od tamtego czasu ukazało się ich ponad 100. Ostatnia w roku 2008. Jego muzyka zaliczana jest to stylów Memphis Blues, Modern Electric Blues i Soul Blues. Gra B.B. Kinga charakteryzuję się oszczędnością, lecz jednocześnie głęboką emocjonalnością. Ogromna liczba muzyków przyznaje się do inspiracji tym artystą. I to zarówno bluesowych, jak i rockowych. B.B. King z racji, iż współpraca z nim traktowana jest, jako wielki zaszczyt i nobilitacja, stał się także niezwykle cenionym gitarzystą sesyjnym. Od 1980 roku jest członkiem Blues Hall of Fame a od 1987 także Rock and Roll Hall of Fame. Kaczy chód to jego wynalazekCharles Edward Anderson Berry jest uważany za najwybitniejszego prekursora rock and rolla. Urodził się 18 października 1926 w St. Louis w USA. Zanim został odkryty, był mało znanym muzykiem występującym w swojej rodzinnej miejscowości. Jego brzmienie i styl gry na całe lata zdefiniowało brzmienie rock and rolla. To za jego sprawą cechą charakterystyczną tego gatunku stała się agresywna i dominująca rola gitary oraz skandaliczne, jak na owe czasy, zachowanie na scenie. Stworzył tzw. duck-walk, czyli kaczy chód z gitarą. Jego styl wzbudzał w słuchaczach zdumienie. To również on wprowadził częsty do dziś zwyczaj rozpoczynania utworów od krótkiego intra, czyli krótkiego riffu na gitarze. Zarówno The Beatles, jak i The Rolling Stones czerpali pełnymi garściami ze scenicznego zachowania się Berrego, jak i jego brzmienia. Także Hendrix inspirował się Berrym wykonując nawet jeden z jego utworów. Największe przebije Chucka Berrego, to zarazem najlepiej znane standardy rockowe. Takie utwory jak “Roll Over Beethoven”, “Thirty Days”, “Too Much Monkey Business”, “Brown Eyed Handsome Man”, “You Can’t Catch Me”, “School Day”, “Carol”, “Back in the U.S.A.”, “Little Queenie”, “Memphis Tennessee”, “Johnny B. Goode”, “Rock and Roll Music” są do dziś często puszczane w radiach i grane przez innych muzyków, czy wykorzystywane w filmach.

» Kategorie: Ludzie | » Tagi: artysta, blues, chód, formalny, kaczka, król, muzyka, przerwa, zaliczenie

Jimmy Page i Kurt Cobain

29 października 2010

9Page – zamiast malarstwa wybrał gitaręJames Patrick Page urodził się w 1944 roku w Heston w Wielkiej Brytanii. W plebiscycie magazynu Rolling Stone zajmuje 9 miejsce wśród 100 najważniejszych gitarzystów. Był także współtwórcą legendarnej grupy Led Zeppelin. Pierwszy kontakt z gitarą miał w wieku 15 lat. Gry na gitarze uczył się wraz z przyjacielem Jeffem Beckiem. Uczył się także malarstwa w szkole plastycznej, lecz w 1963 roku zrezygnował na rzecz muzyki. Stał się wówczas popularnym w Londynie muzykiem sesyjnym. 2 lata później odrzucił ofertę zespołu The Yardbirds, gdzie został polecony przez Erica Claptona na jego miejsce jako gitarzysty. Sam polecił swego przyjaciela Jeffa Becka. Ostatecznie dołączył do The Yardbirds rok później na stanowisko gitarzysty basowego. Po rozpadzie grupy w roku 1968 wraz z Johnem Paulem Jonesem, Robertem Plantem i Johnem Bonhamem stworzył zespół The New Yardbirds, który ostatecznie przyjął nazwę Led Zeppelin. Po rozwiązaniu w 1980 roku Led Zeppelin z powodu śmierci perkusisty Johna Bonhama, Page skierowal się w stronę kariery solowej, która trwa do dziś. Kolejna ofiara narkotyków w muzycznym panteonieKurt Donald Cobain urodził się 20 lutego 1967 w Aberdeen w stanie Waszyngton w USA. Znany jako wokalista, gitarzysta, autor tekstów i kompozytor kultowego zespołu grunge’owego Nirvana. Magazyn Rolling Stone umieścił go na 12 pozycji swej listy gitarzystów wszechczasów. Jednak w 2007 roku umieścił go również na 2 miejscu swojej listy najbardziej niedocenianych gitarzystów. Kurt nie miał szczęśliwego dzieciństwa. Po rozwodzie rodziców najpierw mieszkał z matką, a potem 2 lata w przyczepie kempingowej z ojcem. Kiedy ten powtórnie się ożenił – wyrzucił 11-letniego Kurta z przyczepy. Młody Kurt tułał się po krewnych, niejednokrotnie nocując pod mostem, aż wreszcie znów zamieszkał z matką. Po ukończeniu szkoły średniej Cobain poświęcił się muzyce nie kontynuując kształcenia. Doprowadziło to do kłótni z matką i Kurt znów musiał opuścić miejsce zamieszkania. Pracował wówczas jako sprzątacz, wychowawca dzieci na koloniach, czy lokaj w hotelu. Niebawem Cobain poznał Krista Novoselica, z którym założył Nirvanę. Nagrali album Bleach, ale sławę miała im przynieść dopiero wydana 2 lata później płyta Nevermind (1991). Dalsze życie Cobaina, to rosnąca sława Nirvany i pogłębiające się uzależnienie od heroiny. W 1994 roku u szczytu sławy Cobain nie radził już sobie z heroiną. Po kilkudniowym pobycie w klinice odwykowej, z której uciekł, tułał się po najbiedniejszych dzielnicach Seattle. Kurt Cobain popełnił samobójstwo we własnym domu strzelając sobie w głowę ze strzelby. W jego krwi była trzykrotna śmiertelna dawka heroiny. Podpisał pakt z diabłem – oddał duszę w zamian za talentRobert Leroy Johnson urodził się 8 maja 1911 w Hazlehurst w USA. Większość życia spędził na piciu i wędrówkach po stanach Zjednoczonych żyjąc w nędzy. Zmarł w roku 1938. Prawdopodobnie został otruty. I choć skomponował zaledwie 29 utworów, to magazyn Rolling Stone uznał go za 5 z kolei gitarzystę wszechczasów. Miejsce jego pochówku nie jest znane, a w Stanach są aż 3 jego nagrobki. Gitarzysta ten jest otoczony aurą tajemniczości, bowiem plotka głosi, że talent zawdzięczał paktowi z diabłem. Teksty jego piosenek mówią o alkoholu, kobietach, szatanie i śmierci. Swoje 29 utworów Johnson nagrał podczas dwóch teksańskich sesji w studiu American Record w roku 1936 i 1937. Grał na gitarze akustycznej technikami: flażolet i bottleneck. Wypracował niepowtarzalny i charakterystyczny styl. Jego utwory wykonywały takie sławy, jak Eric Clapton, Led Zeppelin, The Rolling Stones, Bob Dylan, Red Hot Chili Peppers, The White Stripes. Także słynny Jimi Hendrix przyznawał się do fascynacji Robertem Johnsonem.

» Kategorie: Ludzie | » Tagi: Beck, gitara, Jeff, John, muzyka, oferta, rezygnacja, rok, rzecz, urodzenie, zespół

  • Kategorie

  • Starożytność

    Starożytność to epoka konfliktu między ludnością osiadłą, półkoczowniczą. Między ludnością prowadzącą gospodarkę produkcyjną, a prowadzącą gospodarkę przyswajalną. Pojawia się ceramika i naczynia o różnych wzorach - IV w. p.n.e. wówczas, rozpowszechnia się od Azji Środkowej po Dunaj. Dokonuje się też podział pracy, jedna grupa ludzi zajmuje się tworzeniem ceramiki, druga grupa to rzemieślnicy, oraz rolnicy. W środku osady pojawiła się świątynia. W połowie VI tys. pojawiła się ceramika polichromowana, wówczas ludzie zaczęli zażyźniać tereny półksiężyca. Obszary Delty Eufratu i Delty Tygrysu zostały zasiedlone w VI tys. przed Chrystusem, dominowała szczególnie ludność półkoczownicza i rozmaita. Sumerowie wynaleźli pismo, zaczęli napływać w IV tys. Osiedlili się obok ludności osiadłej. Wówczas istniało nazewnictwo sumeryjskie. Pod koniec IV tys. pojawiają się pierwsze piktogramy. Na terenie południowej Mezopotamii mówiono po sumeryjsku. Lud ten przybył ze wschodu, przepływając całe Morze. Akadowie to ludność semicka. Tworzyli słowniki, w ten sposób chcieli się poznać. Religia starożytnego Egiptu cechowała się przeogromną złożonością wierzeń, oraz wielością bóstw. Amon to bóg wiatru, określany, jako "dusza szu" Występował pod postacią ludzką, natomiast jego głowę zdobiono coś w rodzaju okrągłej czapki z dwoma piórami. Anubis, czczony, jako bóg zmarłych, był też patronem mumifikacji. Reklama: szkolenia IT dla studentów

  • Zaś Apisa czczono pod postacią byka. Atum, w Heliopolis gloryfikowany był, jako bóg - słońce. Przedstawiano go, jako króla noszącego na głowie koronę Górnego jak i Dolnego Egiptu. Chonsu z kolei to bóg księżyca, który towarzyszył na jego głowie. Egipcjanie wierzyli, że Ozyrys jest zmarłym władcą panującym w Krainie Zachodniej. Re to bóg słońca, był również uważany za pana ładu we wszechświecie. Lokalnym bogiem był Seth, jego kult znany był bowiem w całym Egipcie, przedstawiano go pod postacią zwierzęcia. Patronem pisarzy i wszelkich nauk był nie kto inny jak Thot, stąd przyjęto też, że jest bogiem mądrości. Do bogiń natomiast zaliczyć należy: Izydę - która była boginią o nie do końca ustalonym pochodzeniu, Nut zaliczana do bogini nieba, oraz Hathor, czyli Boginia miłości, tańca, radości, oraz patronka obcych ziem. W panteonie egipskim istnieli także półbogowie, którzy szczególnie związani byli z codziennymi zajęciami. W III w. p.n.e na terenie płd. Mezopotamii mamy do czynienia z jednowładztwem, bowiem pojawia się monarchia. Z biegiem czasu władza stawała się dziedziczna, własność państwa to własność świątyni. Istniała też własność prywatna gruntowa, istniał handel społeczności. W XXVIII w. przed Chrystusem pojawia się kupiec, początkowo urzędnik. W III tys. przed Chrystusem chłop szybko mógł popaść w biedę zapożyczając się u bogatszych, sprzedając dzieci, oddając chorych do świątyni domu. Ta wówczas zyskiwała tanią siłę roboczą, ale istniała możliwość wykupienia. Funkcjonował też status jeńca wojennego, natomiast na południu w Delcie Eufratu i Tygrysu istniały znakomite warunki. Sumerowie, którzy tam napłynęli, znali sztukę irygacji. Dużo ziemi stało pod wodą, dzięki czemu możliwa była uprawa. W części południowej uprawiano palmy daktylowe, jabłonie, granaty, grusze, figi, drzewa migdałowe, groch, bób, sezam, czosnek, cebulę, różnego rodzaju sałaty, len, kończynę, czy też lucernę.