Stroje

13 listopada 2010

Strój jest to rodzaj ubioru. Dla każdego jest on ważny, ponieważ zakrywa intymne części naszego ciała. Dla nieskorych jest on ważny jeszcze, dlatego ponieważ mówi o nas, jakimi jesteśmy ludźmi, czyli łatwo po stroju jest wywnioskować, jakie mamy nawet przekonania. Nawet Goci do stroju przywiązują bardzo dużą wagę jest tak, ponieważ jest to element ich subkultury, który odróżnia ich od reszty społeczeństwa. Goci zapatrzeni są w dawna kulturę nic wiec dziwnego, że bardzo lubią długie ciemne suknie i do tego żaboty. Mężczyźni najczęściej noszą koszule przypominające te z dawnych epok a kobiety długie czarne suknie koloru czarnego lub czerwonego, ponieważ ten kolor kojarzy się z krwią. Strój jest tutaj bardzo ważny i bardzo dobiega od tego, jaki noszą młodzi, na co dzień, ponieważ strój wyraża to, jakimi są ludźmi i co lubią, czyli w tym wypadku kulturę gotycka. Do stroju można też zaliczyć maskę lub makijaż na twarzy, ponieważ jest on bardzo oryginalny i dopiero w całości tworzy piękny strój, który nie tylko szokuje, ale też i zachwyca . Styl gotycki to styl dawnych epok. Lata, które upłynęły nie wpłynęły na niego zbytnio i po dziś dzień możemy mieć z nią styczność w wielu kościołach i świątyniach były one budowane właśnie w tym stylu. Styl ten charakteryzuje przede wszystkim przepych, czyli wszystkie ściany były złocone i kolorowe. Malowidła było widać na każdym kroku. Poza tym, co zachwycało ludzi to ogromne kolumny i balustrady, które pięknie się komponowały z wnętrzem. Styl ten charakteryzuje też duża ilość wieży oraz strzeliste luki nad oknami najczęściej otwory okienne były nie zamykane. Zamki były właśnie w ten sposób budowane. Goci bardzo lubią ten styl, dlatego też na miejsce swych spotkać wybierają właśnie zamki. Styl gotycki to nie tylko bogata architektura, ale też i rozdaj ubioru i muzyki skład się na to wiele rzeczy, aby styl ten był zachwycający i ciekawy. Gotyk przewija się nawet w wielu książkach gdzie opisywane są stare zamczyska. Styl gotycki jest bardzo bogaty w liczne zdobienia, ale liczą się też tutaj stare podziemia i ogólny nastrój, jaki wtedy panował w tym czasie wierzono w magię i istnienie wampirów wiec był to czas bardzo magiczny . Subkultura jest to rodzaj grupy. Subkultur jest bardzo wiele, ponieważ młodzież lubi czuć się odrębną częścią i nie podporządkowywać się panującym prawom wtedy właśnie tworzą się subkultury, czyli grupy ludzi, którzy myślą podobnie. Najczęściej do subkultur nalezą ludzi młodzi, którzy jeszcze nie wiedzą, co chcą robić w swoim życiu i szukają sensu życia. Subkultury są zamkniętymi grupami, do których nie mają wstępu ludzie z zewnątrz. Subkultury dzielimy na te agresywne i te pokojowo nastawione. Te agresywne łatwo jest poznać po zachowaniu i po ubiorze, czyli na pierwszy rzut oka widzimy, z kim mamy do czynienia. Do rodzaju subkultury z całą pewnością możemy zaliczyć gotów, ponieważ tworzą oni odrębną grupkę ludzi, którzy jamą swoje prawa i wierzenia łączy ich ta sam muzyka i strój. Goci nie są agresywną grupą a mimo to tak są postrzegani, ponieważ ubierają się na czarno i przez to pojmowani są często jako sataniści a tym czasem jest zupełnie inaczej i watro się temu przyjrzeć bliżej, ponieważ to ciekawi ludzi .

» Kategorie: Kultura | » Tagi: gotyk, krew, Kultura, Ludzie, piękno, przypomnienie, strój, ważność

• Kategorie

  • Historia
  • Kultura
  • Ludzie
  • Psychologia

• Starożytność

  Starożytność to epoka konfliktu między ludnością osiadłą, półkoczowniczą. Między ludnością prowadzącą gospodarkę produkcyjną, a prowadzącą gospodarkę przyswajalną. Pojawia się ceramika i naczynia o różnych wzorach - IV w. p.n.e. wówczas, rozpowszechnia się od Azji Środkowej po Dunaj. Dokonuje się też podział pracy, jedna grupa ludzi zajmuje się tworzeniem ceramiki, druga grupa to rzemieślnicy, oraz rolnicy. W środku osady pojawiła się świątynia. W połowie VI tys. pojawiła się ceramika polichromowana, wówczas ludzie zaczęli zażyźniać tereny półksiężyca. Obszary Delty Eufratu i Delty Tygrysu zostały zasiedlone w VI tys. przed Chrystusem, dominowała szczególnie ludność półkoczownicza i rozmaita. Sumerowie wynaleźli pismo, zaczęli napływać w IV tys. Osiedlili się obok ludności osiadłej. Wówczas istniało nazewnictwo sumeryjskie. Pod koniec IV tys. pojawiają się pierwsze piktogramy. Na terenie południowej Mezopotamii mówiono po sumeryjsku. Lud ten przybył ze wschodu, przepływając całe Morze. Akadowie to ludność semicka. Tworzyli słowniki, w ten sposób chcieli się poznać. Religia starożytnego Egiptu cechowała się przeogromną złożonością wierzeń, oraz wielością bóstw. Amon to bóg wiatru, określany, jako "dusza szu" Występował pod postacią ludzką, natomiast jego głowę zdobiono coś w rodzaju okrągłej czapki z dwoma piórami. Anubis, czczony, jako bóg zmarłych, był też patronem mumifikacji. Reklama: nauka księgowości Poznań

• Zaś Apisa czczono pod postacią byka. Atum, w Heliopolis gloryfikowany był, jako bóg - słońce. Przedstawiano go, jako króla noszącego na głowie koronę Górnego jak i Dolnego Egiptu. Chonsu z kolei to bóg księżyca, który towarzyszył na jego głowie. Egipcjanie wierzyli, że Ozyrys jest zmarłym władcą panującym w Krainie Zachodniej. Re to bóg słońca, był również uważany za pana ładu we wszechświecie. Lokalnym bogiem był Seth, jego kult znany był bowiem w całym Egipcie, przedstawiano go pod postacią zwierzęcia. Patronem pisarzy i wszelkich nauk był nie kto inny jak Thot, stąd przyjęto też, że jest bogiem mądrości. Do bogiń natomiast zaliczyć należy: Izydę - która była boginią o nie do końca ustalonym pochodzeniu, Nut zaliczana do bogini nieba, oraz Hathor, czyli Boginia miłości, tańca, radości, oraz patronka obcych ziem. W panteonie egipskim istnieli także półbogowie, którzy szczególnie związani byli z codziennymi zajęciami. W III w. p.n.e na terenie płd. Mezopotamii mamy do czynienia z jednowładztwem, bowiem pojawia się monarchia. Z biegiem czasu władza stawała się dziedziczna, własność państwa to własność świątyni. Istniała też własność prywatna gruntowa, istniał handel społeczności. W XXVIII w. przed Chrystusem pojawia się kupiec, początkowo urzędnik. W III tys. przed Chrystusem chłop szybko mógł popaść w biedę zapożyczając się u bogatszych, sprzedając dzieci, oddając chorych do świątyni domu. Ta wówczas zyskiwała tanią siłę roboczą, ale istniała możliwość wykupienia. Funkcjonował też status jeńca wojennego, natomiast na południu w Delcie Eufratu i Tygrysu istniały znakomite warunki. Sumerowie, którzy tam napłynęli, znali sztukę irygacji. Dużo ziemi stało pod wodą, dzięki czemu możliwa była uprawa. W części południowej uprawiano palmy daktylowe, jabłonie, granaty, grusze, figi, drzewa migdałowe, groch, bób, sezam, czosnek, cebulę, różnego rodzaju sałaty, len, kończynę, czy też lucernę.