Historia
26 listopada 2010
My ludzie, pojawiliśmy się zaledwie 200 milionów lat temu.Żyjemy tak krótko w porównaniu z ziemią, a mimo to zdołaliśmy mocno zakłócić tak istotną dla życia równowagę. Na początku ziemia była zaledwie zaczątkiem chaosu, ukształtowanym w skutek swojej gwiazdy, jaką jest słoncze. Była to chmura pozlepianych cząsteczek pyłu, podobną do wielu jej skupisk we wszechświecie i wtedy właśnie zdarzył się cud, jakim jest życie. Dzisiaj życie, a właściwie, nasze życie jest tylko ogniwem w łańcuchu niezliczonych, żywych istot, które następowały po sobie na ziemi przez prawie 4 miliardy lat. Po dziś dzień krajobraz naszej planety rzeźbią wulkany i to właśnie one dają nam wyobrażenie o tym, jaka była ziemia po narodzinach. Roztopiona skala, tryskająca z głębi, jednocześnie krzepnąca, pękająca, pokrywająca się pęcherzami i rozpościerająca się cienką skorupą, nim uśpi się na pewien czas. Dym, wijący się z wnętrzności ziemi świadczy o tym, jaka była pierwotna atmosfera ziemi – atmosfera pozbawiona tlenu, nasycona dwutlenkiem węgla i gęsta od pary wodnej. Dawna ziemia, to istny piec.Dzisiaj ziemia leży w idealnej odległości od słońca, ani nie za daleko, ani nie za blisko, dzięki czemu woda na niej zachowała się w formie płynnej. Para wodna skraplała się i spadała na ziemię w formie ulewnych dreszczów i tak pojawiły się rzeki. Rzeki kształtowały powierzchnię ziemi, drążąc swoje koryta i żłobiąc doliny; płynęły ku najniżej położonym miejscom na planecie, gdzie tworzyły oceany; wypłukiwały ze skal minerały, i tak, słodka woda oceanów stopniowo nasycała się solą. Woda, to życiodajny płyn; nawadniała te jałowe połacie, a wytyczone przez nią ścieżki są jak żyły ciała, gałęzie drzewa, naczynia, którymi płyną soki życiowe ziemi. Prawie cztery miliardy lat później na ziemi można nadal zobaczyć takie dzieła sztuki, które pozostawił po sobie pyl wulkaniczny, zmieszany z wodą z islandzkich lodowców. Jest to materia i woda, woda i materia; twarda i miękka, miękka i twarda, czyli kluczowy sojusz, wspólny dla wszystkich form życia na ziemi. Gdyby nie one, nie byłoby najmniejszych szans na jakiekolwiek, choćby najmniejsze życie na ziemi.
» Kategorie: Historia | » Tagi: miliony, narodziny, para, pęcherz, porównanie, równowaga, woda, ziemia
Homo sapiens
18 października 2010
Warstwy białego wapienia to pozostałości po miliardach szkieletów.To właśnie dzięki nim z atmosfery zniknął węgiel i mogły rozwinąć się inne formy życia. Właśnie życie zmieniło atmosferę: rośliny karmiły się energią słoneczną, dzięki której mogły rozbić cząsteczkę wody i pobrać z niej tlen; i tak tlen wypełnił powietrze. Ziemski cykl wodny to proces bezustannej odnowy: wodospady, para wodna, chmury, deszcz, Śródka, rzeki, morza, oceany i wreszcie lodowce. Cykl ten nie ma końca. Na ziemi jest zawsze taka sama ilość wody i tę samą wodę piły wszystkie następujące po sobie gatunki. Zdumiewająca cząsteczka wody, jedna z bardziej niestabilnych: jako woda przybiera formę płynną, jako para – gazową i stalą, jako lód. Na zamarzniętych zimą taflach syberyjskich jezior widać ślady sil, którymi posiłkuje się zamarzająca woda. Lżejszy od wody lód nie tonie, tworząc powlokę, chroniącą przed zimnem, pod którą może toczyć się życie. Motorem napędowym życia jest sprzężenie: wszystko jest ze sobą sprzężone i nie ma bytów samowystarczalnych. Woda i powietrze są ze sobą nierozerwalnie związane po to, byśmy mogli żyć na ziemi. Ludzie mają zaledwie 200 tyś. lat, a zmienili oblicze świata.Choć człowiek jest tak slaby, zagarnął wszystkie środowiska i zawojował cale połacie ziemi, jak żaden inny gatunek przedtem. Po 180 tyś. lat koczownictwa, dzięki złagodzeniu klimatu ludzie rozumni w końcu osiedlili się. Nie musieli już polować, żeby przeżyć; wybrali życie na obszarach mokrych, obfitych w ryby, zwierzynę i dziką roślinność; takich, na których łączą się ziemia, woda i życie. Ludzka pomysłowość podpowiedziała, jak zbudować lodzie, wynalazek, który otworzy horyzonty i uczynił z ludzi żeglarzy. Ludzka pomysłowość nie skończyła się wyłącznie na tym. Z biegiem lat człowiek miał coraz to śmielsze pomysły, mające na celu wyłącznie osiągniecie jego egoistycznych celów. Nie czul się zintegrowany z całością życia, jedynie jak ktoś lepszy, wyższy i mądrzejszy. Rozumu, jaki człowiek otrzymał od natury, nikt nie może zaprzeczyć, jednakże jego wykorzystanie nie zawsze idzie w odpowiednim kierunku. Z uwagi na osiągnięcia techniczne człowiekowi zaczęło się wydawać, iż jest niepokonany, ale to nie jest prawda. Homo sapiens sam dąży do swojej zagłady.
» Kategorie: Historia, Ludzie | » Tagi: cykl, cząsteczka, energia, gatunek, gaz, lodówka, para, stal, słoneczna, woda