Kres mumii

15 września 2010

Można przypuszczać, że są synami jednego ojca, ale różnych matek. Czytając między znakami hieroglifów można spróbować sformułować pewne teorie. Możemy mieć do czynienia z małżeństwem, w którym zmarła żona. Ojciec ponownie się ożenił, a na świat przyszło drugie dziecko, ale w kilka miesięcy po śmierci pierwszej żony obaj chłopcy razem zmarli. Naukowcy mogą się jedynie domyślać, co było przyczyną ich zgonu. Bez względu na to, co spowodowało ich śmierć, mumie tych chłopców należą do jednych z ostatnich, jakie powstały. W 200 r. n.e. dotarła do Egiptu nowa religia, inaczej ujmująca kwestie nieśmiertelności. Chrześcijaństwo wprowadziło wyraźne rozgraniczenie między ciąłem, a duszą. Mumie złożone w grobowcach stanowiły już relikt innej kultury, w dużym stopniu zapomnianej. Działo się tak do XIX w., kiedy to zafascynowały Europejczyków. Interesowano się wszystkim, co egipskie. Odżyły opowieści o leczniczych właściwościach mumii. Wiele zwłok mielono i sprzedawano, jako lek. Mumie pojawiły się w takiej liczbie, że zaczęły tracić na wartości. Bandaże, w które były owinięte wykorzystywano do produkcji papieru. W końcu szaleństwo na punkcie mumii minęło. Nie ulega wątpliwości, że istniał tam bardzo silny kult przodków. Przodkowie mieli władzę i byli związani z ziemią. Potomkowie chcieli zachować zmarłych dosłownie jako dowód, że te ziemie należą do nich, że od dawna stanowią miejsce ich osiedlenia. Niektóre zwłoki zachowały się w lepszym stanie, niż inne, ale wszystkie mogą nam coś powiedzieć o ówczesnej cywilizacji. Posługując się takimi samymi metodami, jak współczesny Corroner próbuje się ustalić, czy te dawno zapomniane ludy zajmowały się myślistwem, uprawą roli, czy rybołówstwem. Pomóc w tym może analiza włosów. Jeden włos może daleko zawędrować w celu przebadania. Nawet kilka tysięcy kilometrów. Do zbadania potrzebna jest niewielka ilość włosów. Włos jest rejestratorem i może zdradzić, co człowiek jadł tydzień wcześniej. Ponieważ włosy są łatwo dostępne. Po posiłku składniki odżywcze trafiają do krwi, a następnie do cebulki włosa. Ten chemiczny zapis składu posiłku utrwalany jest we włosach. Zatem jest to ogromna skarbnica wiedzy, która przydaje się badaczom.

» Kategorie: Historia | » Tagi: chłopcy, kres, kwestia, małżeństwo, mumia, nieśmiertelności, zmarli, żona

• Kategorie

  • Historia
  • Kultura
  • Ludzie
  • Psychologia

• Starożytność

  Starożytność to epoka konfliktu między ludnością osiadłą, półkoczowniczą. Między ludnością prowadzącą gospodarkę produkcyjną, a prowadzącą gospodarkę przyswajalną. Pojawia się ceramika i naczynia o różnych wzorach - IV w. p.n.e. wówczas, rozpowszechnia się od Azji Środkowej po Dunaj. Dokonuje się też podział pracy, jedna grupa ludzi zajmuje się tworzeniem ceramiki, druga grupa to rzemieślnicy, oraz rolnicy. W środku osady pojawiła się świątynia. W połowie VI tys. pojawiła się ceramika polichromowana, wówczas ludzie zaczęli zażyźniać tereny półksiężyca. Obszary Delty Eufratu i Delty Tygrysu zostały zasiedlone w VI tys. przed Chrystusem, dominowała szczególnie ludność półkoczownicza i rozmaita. Sumerowie wynaleźli pismo, zaczęli napływać w IV tys. Osiedlili się obok ludności osiadłej. Wówczas istniało nazewnictwo sumeryjskie. Pod koniec IV tys. pojawiają się pierwsze piktogramy. Na terenie południowej Mezopotamii mówiono po sumeryjsku. Lud ten przybył ze wschodu, przepływając całe Morze. Akadowie to ludność semicka. Tworzyli słowniki, w ten sposób chcieli się poznać. Religia starożytnego Egiptu cechowała się przeogromną złożonością wierzeń, oraz wielością bóstw. Amon to bóg wiatru, określany, jako "dusza szu" Występował pod postacią ludzką, natomiast jego głowę zdobiono coś w rodzaju okrągłej czapki z dwoma piórami. Anubis, czczony, jako bóg zmarłych, był też patronem mumifikacji. Reklama: Konstytucja

• Zaś Apisa czczono pod postacią byka. Atum, w Heliopolis gloryfikowany był, jako bóg - słońce. Przedstawiano go, jako króla noszącego na głowie koronę Górnego jak i Dolnego Egiptu. Chonsu z kolei to bóg księżyca, który towarzyszył na jego głowie. Egipcjanie wierzyli, że Ozyrys jest zmarłym władcą panującym w Krainie Zachodniej. Re to bóg słońca, był również uważany za pana ładu we wszechświecie. Lokalnym bogiem był Seth, jego kult znany był bowiem w całym Egipcie, przedstawiano go pod postacią zwierzęcia. Patronem pisarzy i wszelkich nauk był nie kto inny jak Thot, stąd przyjęto też, że jest bogiem mądrości. Do bogiń natomiast zaliczyć należy: Izydę - która była boginią o nie do końca ustalonym pochodzeniu, Nut zaliczana do bogini nieba, oraz Hathor, czyli Boginia miłości, tańca, radości, oraz patronka obcych ziem. W panteonie egipskim istnieli także półbogowie, którzy szczególnie związani byli z codziennymi zajęciami. W III w. p.n.e na terenie płd. Mezopotamii mamy do czynienia z jednowładztwem, bowiem pojawia się monarchia. Z biegiem czasu władza stawała się dziedziczna, własność państwa to własność świątyni. Istniała też własność prywatna gruntowa, istniał handel społeczności. W XXVIII w. przed Chrystusem pojawia się kupiec, początkowo urzędnik. W III tys. przed Chrystusem chłop szybko mógł popaść w biedę zapożyczając się u bogatszych, sprzedając dzieci, oddając chorych do świątyni domu. Ta wówczas zyskiwała tanią siłę roboczą, ale istniała możliwość wykupienia. Funkcjonował też status jeńca wojennego, natomiast na południu w Delcie Eufratu i Tygrysu istniały znakomite warunki. Sumerowie, którzy tam napłynęli, znali sztukę irygacji. Dużo ziemi stało pod wodą, dzięki czemu możliwa była uprawa. W części południowej uprawiano palmy daktylowe, jabłonie, granaty, grusze, figi, drzewa migdałowe, groch, bób, sezam, czosnek, cebulę, różnego rodzaju sałaty, len, kończynę, czy też lucernę.